Joakim Zander: Pływak

 U mnie w domu nawet kot jest kotką, więc  jedyny mężczyzna nie ma z nami łatwo.  Podczas poprzedniej wizyty w bibliotece postanowiłam  lekko zniwelować tę dysproporcję pierwiastka męskiego i żeńskiego wybierając  książkę, która miałam nadzieję usatysfakcjonuje mojego  męża. Na razie czekam na jego opinię, ponieważ  podebrałam mu lekturę i mogę  już coś o niej powiedzieć z  kobiecej perspektywy. Bez względu na płeć czytelnika warto poświęcić jej chwilę bez przerywania […]

Czytaj więcej

Georges Simenon: Maigret i samotny włóczęga

Przypomniałam sobie o kolejnej postaci, z którą miałam już dawno zawrzeć znajomość. Słyszałam o niej chyba podczas poszukiwań informacji o kryminałach Camilleriego. Trudno nie doszukać się podobieństw pomiędzy włoskim komisarzem Montalbano, a francuskim bohaterem powieści Georgesa Simenona. Maigret, podobnie jak jego włoski kolega jest smakoszem (kocha piwo). Akcja kryminałów mocno osadzona jest w konkretnym miejscu. Maigret prowadzi swoje śledztwa w Paryżu, poruszając się po ciemnych […]

Czytaj więcej

Marcin Szczygielski: Za niebieskimi drzwiami

„Za niebieskimi drzwiami” to dla mnie książka niespodzianka. Wiedziałam, że mogę się spodziewać fantasy dla dzieci po obejrzeniu filmowej okładki i zwiastunów ekranizacji, które gdzieś mi tam przemknęły, ale nie oczekiwałam zbyt wiele. Książka, której bohaterem jest dwunastolatek rozpoczyna się od traumatycznych dla niego zdarzeń. Pomimo, że rzecz dotyczy  jego smutnego losu, lektura nie jest ani sentymentalna, ani ckliwa. W zasadzie połowa powieści to odbicie wydarzeń osadzonych […]

Czytaj więcej

Adam Lang: Klucze

Po przeczytaniu książki zastanawiam się na ile jestem ciekawa” co chłopakom siedzi  w głowie”. Po lekturze „Kluczy” mam mieszane uczucia. Z jednej strony interesująco jest poznać męski punkt widzenia, z drugiej jestem lekko  zaniepokojona tymi zwierzeniami. Nie wiem jak interpretować tytuł książki. Czy chodzi o traumatyczne przeżycia bohatera powieści z dzieciństwa kojarzące się z przedmiotem? Czy klucze są symbolem etapu dojrzewania tego młodego człowieka? Jakakolwiek nie byłaby ta interpretacja, […]

Czytaj więcej

Zadziwienie – widok siódmy

Kolejny raz uczestniczyłam w Krakowskim Salonie Poezji Anny Dymnej w Kórniku. Tym razem  gościem była Anna Seniuk, która czytała poezję Bolesława Leśmiana. Aktorce na scenie towarzyszyła harfistka, Natalia Różańska. Kilka słów przed występem obu pań  powiedział prof. UAM dr hab. Wiesław Ratajczak. To zawsze trochę oswaja poezję, która będzie przedstawiona. Oczywistym dla mnie było, że poezja tego poety do publicznej prezentacji nie jest łatwa. Pani Anna Seniuk […]

Czytaj więcej

Zadziwienie – widok szósty

Przeogromnie zrobiło mi się dzisiaj smutno, gdy usłyszałam o śmierci pana Wojtka Młynarskiego. Staram się bardzo, żeby to co wokół nie burzyło mi mojego świata. Ta wiadomość była tąpnięciem. Odszedł kolejny mistrz słowa. Słyszałam dzisiaj wypowiedź pani Ewy Bem, która stwierdziła, że z takim kunsztem w tworzeniu tekstów coraz rzadziej mamy do czynienia. Trudno z tą tezą się nie zgodzić. Ogromnie żal. Panie Wojtku bardzo dziękuję za chwile zadumy. […]

Czytaj więcej

Wanda Żiółkiewska: Maniusia

Ostatnio dwukrotnie udało mi się dotrzeć do kina na filmy o niesamowitych kobietach. Pierwszy z nich to „Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej”, a kolejny „Maria Skłodowska-Curie”. Fantastycznie, że kino polskie (i nie tylko – drugi film to koprodukcja), przypomniało sobie o tym, że można naprawdę udanie zrealizować kino biograficzne. Michalina Wisłocka i jej historia to dla mnie ogromna niespodzianka. Magdalena Boczarska ciekawie wykreowała postać autorki, a historia jej życia i walki o wydanie „Sztuki […]

Czytaj więcej

Zadziwienie – widok piąty

Właśnie wróciłam z koncertu Starego Dobrego Małżeństwa i postaram na świeżo coś napisać. Pierwsza część  tego wydarzenia to głównie piosenki Krzysztofa Myszkowskiego i oględnie mówiąc do”oswojenia”. Panowie w składzie: Krzysztof Myszkowski – śpiew, harmonijka, gitara; Bolesław Pietraszkiewicz – gitary, instrumenty klawiszowe, cajon; Roman Ziobro – gitara basowa, kontrabas  rozkręcali się powoli, żeby finalnie kilka razy bisować. Bardzo podobały mi się nowe aranżacje starszych […]

Czytaj więcej