Andrzej Sapkowski: Ostatnie życzenie, Miecz przeznaczenia

Audiobooki to mój osobny książkowy byt. Często cieszę się, że mogę posłuchać przeczytanej przez lektora interesującej lektury. Prawdziwym świętem jest połączenie świetnej powieści w dobrej interpretacji. Ostatnio udało mi się na kilkadziesiąt godzin przenieść w świat wykreowany przez Andrzeja Sapkowskiego za pomocą fantastycznie zrealizowanego słuchowiska. Przesłuchałam dwa zbiory opowiadań i zamierzam dotrzeć do kolejnych  wiedźmińskich audiobooków. Do cyklu o Geralcie z Rivii przymierzałam się kilkakrotnie zachęcana głownie przez moich czytelników. Jak […]

Czytaj więcej

Terry Pratchett: Kolor magii

Nie bez przyczyny ilustracją książki Pratchetta jest zdjęcie ścieżki w lesie. Proszę Państwa jeśli kiedyś spotkaliście na takiej ścieżce wolno przebierającą nogami, z słuchawkami w uszach i parskającą śmiechem „biegaczkę” – to byłam ja słuchająca Koloru magii. Dawno już tak się nie uśmiałam, jak przy tej lekturze. Nie będę się wymądrzać na temat autora, fantasy itd. Wierni fani dziwią się zapewne dlaczego dopiero teraz. Dla tych którzy nie czytali kilka cytatów. […]

Czytaj więcej

Sarah J. Maas: Dwór cierni i róż, Dwór mgieł i furii, Dwór skrzydeł i zguby

Seria Dwór cierni i róż Sarah J. Maas jest dowodem, że baśnie to nie tylko domena małych czytelników. Dla tych nieco starszych autorka stworzyła świat pełen magii. Wciągnęło mnie totalnie, choć tomiszcza w swej objętości przerażające. Fantasy przeznaczone dla młodzieży „podczytuję” stosunkowo niedawno. Sarah J. Maas sprawiła, że  kilka dni  przeniosłam się do krainy, w której „człeczyna” Feyra ratuje Prythian i sąsiadów od unicestwienia. Oczywiście to już było, ale i tak dałam się uwieść. […]

Czytaj więcej

Samantha Shannon: Czas Żniw, Zakon Mimów, Pieśń jutra

Na kilka dni Samantha Shannon przeniosła mnie w inne wymiary. Cykl Czas Żniw składający się w tej chwili z trzech części (z przewidywanych siedmiu) jest dowodem na różnorodność pomysłów oraz siłę wyobraźni. Imponuje to tym bardziej, że autorka powieści jest bardzo młodą kobietą. Trochę to opowieść łotrzykowska, trochę swego rodzaju moralitet. Jest to antyutopia, o tyle różna od większości, które czytałam, że mało przewidywalna. Wraz z bohaterami przenosimy się do Londynu z przyszłości, […]

Czytaj więcej

Jennifer L. Armentrout: Obsydian

W Internecie uznano cykl pani Jennifer L. Armentrout jako przykład romansu paranormalnego. Wydaje mi się, że niewiele  przypisanych do tego gatunku książek przeczytałam, ale na tle tego co doświadczyłam Lux to całkiem niezłe trafienie. Przy tej okazji odradzam Dom Nocy i Zmierzch. O tej drugiej książce można pisać prace naukowe i zapewne przygoda z czytaniem niejednej czytelniczki od niej się zaczęła. Dla bibliotekarza  to wystarczający powód, by ja mieć w zasobach biblioteki. Co nas […]

Czytaj więcej

Marcin Szczygielski: Za niebieskimi drzwiami

„Za niebieskimi drzwiami” to dla mnie książka niespodzianka. Wiedziałam, że mogę się spodziewać fantasy dla dzieci po obejrzeniu filmowej okładki i zwiastunów ekranizacji, które gdzieś mi tam przemknęły, ale nie oczekiwałam zbyt wiele. Książka, której bohaterem jest dwunastolatek rozpoczyna się od traumatycznych dla niego zdarzeń. Pomimo, że rzecz dotyczy  jego smutnego losu, lektura nie jest ani sentymentalna, ani ckliwa. W zasadzie połowa powieści to odbicie wydarzeń osadzonych […]

Czytaj więcej

James Dashner: Próby ognia

Uwagi jak poniżej,  ale łatwiej było pominąć w warstwie języka to co mi się nie podobało w pierwszej części. Historia wartka i interesująca, czasem przewidywalna. Dość brutalna, nadal odnoszę wrażenie, że bardziej może przemawiać do chłopców (pewnie ja myślę stereotypowo). W każdym razie pozostało kilka tropów do rozstrzygnięcia w tomie trzecim. Oczywiście ja zdążyłam się już przywiązać do Thomasa i jego kolegów. Postaciom żeńskim nadal brakuje pewnej wiarygodności […]

Czytaj więcej

James Dashner: Więzień labiryntu

Wybór moich czytelników. Wciąga, chcemy znać rozwiązanie zagadki. Irytował mnie styl i język, szczególnie slang chłopców zamieszkujących strefę. Pierwszoplanową postacią jest Thomas, choć mnie łatwiej było się utożsamić z bohaterkami dziewczynami, które są bardziej emocjonalne. I chyba dlatego wśród antyutopi w moim prywatnym rankingu niżej niż „Igrzyska śmierci”, „Niezgodna” czy „Delirium”. Być może jest propozycja dla chłopców (dużo bardziej brutalna niż […]

Czytaj więcej