Trygbe Gulbranssen: A lasy wiecznie śpiewają. Dziedzictwo na Björndal

Bardzo, ale to bardzo chciało mi się zanurzyć w świat, w którym panują jasne zasady. „A lasy wiecznie śpiewają” i kontynuacja, to książki już nieco staroświeckie, opowiadające o czasach dawno minionych, ale opiewające naturę i życie według jej cykli. To oczywiście porządkuje i daje punkt odniesienia do powieściowych wydarzeń. Pory roku, zmiany w przyrodzie, narodziny, choroby i nieunikniona śmierć bohaterów składają się na sagę. Norwegowie podobno są mistrzami świata w tej dziedzinie. Moje niewielkie czytelnicze doświadczenie nie pozwala […]

Czytaj więcej

Ken Follett: Filary Ziemi, Świat bez końca, Słup ognia

Nie bardzo wiedziałam czego spodziewać się po tej powieści. Książki tego autora zaszufladkowałam jako ” szpiegowskie” i nieśpieszno mi było do sprawdzania jego twórczości. Pierwszym impulsem była usłyszana rozmowa z Kenem Follettem, która dotyczyła prequela „Filarów Ziemi”. Kolejnym fakt, że audiobook jest słuchowiskiem. Bardzo lubię tę formę przekazu  i to przeważyło. Od razu muszę napisać, że aktorska interpretacja tekstu nadała książkom kolorytu i ja właściwie przyjęłam ją bezkrytycznie. Chór gregoriański jak […]

Czytaj więcej

Barbara Rybałtowska: Co to za czasy.

Siódma część sagi rodzinnej. O ile pierwsze części były ciekawe ze względu na losy bohaterek wywiezionych z Kresów na Syberię, a później podążających z Armią Andersa do Afryki. O tyle ich losy współczesne (okres, który ja pamiętam) są już dużo mniej interesujące. Przegadane, z lekkim smrodkiem dydaktycznym oraz gloryfikacją tego co wcześniej. Przekartkowałam, umiarkowanie ciekawa dalszych losów bohaterów. Trochę anegdot i zachwytów nad Francją. Sądzę, że może to być lektura dla pań w podobnym wieku […]

Czytaj więcej

Agata Mańczyk: Huczmiranki. Eukaliptus i Werbena

Zachęcona nazwiskiem autorki, którą znałam z powieści młodzieżowych (trochę okładką i wizją sagi), zamówiłam książkę w bibliotece. I prawdę mówiąc trzeba było poprzestać, na przekonaniu, że to może być ciekawa powieść. Za dużo, za chaotycznie, mocno przegadane. Opisy śniadań i ubioru głównych bohaterek (szczególnie Niny) to wypełniacz kartek (swoją drogą ciekawe czy wydawcy płacą za ilość tekstu?). Pomysł być może nie najgorszy, ale wykonanie pozostawiające wiele do życzenia. Bohaterki powieści to członkinie […]

Czytaj więcej

Albena Grabowska : Stulecie Winnych (3 tomy)

Zachęcona opinią koleżanki o tej książce, sięgnęłam po nią (po nie). Trzy tomy losów jednej rodziny wplecione w sto lat historii Polski. Prawda, że brzmi nieźle. Oczywiście nie byłabym sobą, gdybym z całej plejady bohaterów nie wybrała swoich ulubionych. Były nimi protoplastka rodu Winnych Bronisława oraz jej wnuczka Anna. Powieści brakowało nieco odcieni szarości i było w niej wiele stereotypów, ale wydaje się, że mimo wszystko autorka zwycięsko wyszła z zawiłości […]

Czytaj więcej