Niech rekomendacją tej książki będzie, że zarwałam dla niej nockę między pieczeniem sernika i przygotowywaniem ryby po grecku. To mi się już prawie nigdy nie przytrafia i proszę. Zaczyna się dość niemrawo. Przyglądamy się pewnej rodzinie z czterech perspektyw. Na początku obserwujemy wydarzenia oczami chłopca i dorastającej dziewczyny, potem ich rodziców. Każda z tych relacji jest inna i oddaje emocje bohaterów fenomenalnie. Portrety psychologiczne postaci „podparte” również „osobnym” językiem […]
Tag: Filtry
Monika Helfer: Hałastra
Nie chciałabym potraktować tej książki hasłowo, ale trudno oprzeć się pokusie, żeby nie wpisać jej w dwa nurty, które są eksploatowane przez twórców. Jednym z nich są opowieści o ludziach z chłopskimi korzeniami. Przodkowie autorki, mieszkańcy austriackiej prowincji to ludzie stojący najniżej na drabinie społecznej. Wybuch pierwszej wojny światowej i powołanie do wojska jedynego żywiciela rodziny musi rodzić spore reperkusje. Babcia autorki zostaje z czwórką dzieci pod wątpliwą kuratelą „przyjaciela ” domu. Bieda, […]
John Williams: Stoner
Obiecałam sobie, że częściej będę sięgać po książki z stosiku wstydu, a wynikiem tego postanowienia była lektura „Stonera”. Teraz komunikat do tych, którzy przesuwają ten ten tytuł na później, żeby go „odgruzowali” i dali mu szansę. Nie pożałujecie. Jedyną dobrą rzeczą w tej mojej zwłoce było to, że nowe tłumaczenie Macieja Stroińskiego jest świetne. Książka ukazała się w 1965 roku i tak naprawdę wówczas nie stała się popularna. Zyskała rozgłos dużo później i jest wymieniana jako […]
Alejandro Zambra: Chilijski poeta
W internetowych grupach czytelniczych są różne wyzwania. Książka Alejandro Zambry swobodnie mogłaby się mieścić pod hasłami: literatura inicjacyjna, rozliczeniowa; o byciu ojcem, poetą; rzadko czytanej literatury Ameryki Południowej, niewielkiego wydawnictwa, tłumaczonej z języka hiszpańskiego, poruszającej bezpruderyjnie tematy erotyczne i queer. Trzeba się jednak uzbroić w sporo dobrej woli, żeby przebrnąć przez niektóre partie lektury. Mi szczególnie trudno było skupić się na fragmentach dotyczących poezji (chociaż jest […]
Piotr Siemion: Bella, ciao
„Bella, ciao” to męska proza z lirycznym zacięciem. Męska, bo autor nie przebiera w słowach, używa sporo wulgaryzmów, a „żołnierskie” wątki dominują w opowieści. Liryczna, bo język którym Siemion operuje jest niezwykle plastyczny, a spod brudu pokazanego świata przebija się momentami w drobnostkach poezja. Zdecydowanie jest to zabawa z popkulturą i „rozminowanie” polskiej mitologii historycznej. Dostaje się w tej opowieści wszystkim uczestnikom, bez względu na korzenie, przynależność. Siemion dosłownie ” nie bierze jeńców”. Jak […]