Dla tej książki złamałam swoje zasady i przeczytałam pierwszy tom cyklu, chociaż kolejne dwa się jeszcze nie ukazały. Nie żałuję, teraz niecierpliwie czekam na kontynuację mając nadzieję, że dadzą mi tyle samo czytelniczej radości co część pierwsza. Ja niejednokrotnie pisałam, że fascynuje mnie pogranicze. „Krzywy kościół. Kronika powieściowa utraconego miasta: lata 1894–1921″to opowieść, która pierwotnie, zanim pierwsza wojna światowa przetasowuje karty, opowiada losy kilku rodzin z Śląska […]